Jollof rice

Jollof rice (w naszym wydaniu) z karmelizowanym kurczakiem Partnera w zbrodni

U nas w domu to wygląda tak: ja robię zdjęcia, komentuję, czasem coś zamieszam dla zachowania pozorów…
a Partner w zbrodni stoi przy garach i robi robotę.

I to jest właśnie jego danie.
Zaczęło się od jollof rice, skończyło na wersji „a może dorzucimy seler naciowy, zobaczymy co się stanie” – i jak się okazało… stało się dobrze. Bardzo dobrze.

To nie jest ortodoksyjna wersja.
To jest wersja, którą chce się robić drugi raz, zamiast analizować, czy ktoś w Nigerii właśnie przewrócił oczami.

Składniki

Ryż:

• 2 szklanki ryżu
• 1 duża cebula
• 2–3 łodygi selera naciowego (ten twist, który robi różnicę)
• puszka pomidorów krojonych
• 3 czubate łyżeczki koncentratu pomidorowego
• 450 ml bulionu drobiowego ( obecnie w Nigerii używają kostek rosołowych jako zamiennika)
• 3 łyżki oleju
• 2–3 liście laurowe
• 1 do 2- łyżeczki tymianku ( według uznania)
• 0,5 łyżeczki kurkumy
• 2 łyżeczki ostrej papryki
• 2 łyżeczko słodkiej papryki
• sól
• 4 ząbki czosnku

Kurczak (czyli popis Partnera w zbrodni):

• 2 piersi z kurczaka
• 2 łyżka miodu
• 1 łyżka koncentratu pomidorowego
• 4 ząbki czosnku
• sól, pieprz
• 3 łyżki mąki
• olej do smażenia

Przygotowanie

Ryż – czyli baza, która udaje, że jest tłem, a kradnie show

Na rozgrzany olej wpada cebula i seler naciowy, a po chwili czosnek.
I teraz ważne – nie traktuj selera jak intruza. On tu robi robotę: daje świeżość, lekkość i ten dziwny moment, kiedy nagle myślisz „co tu tak dobrze pachnie?”.

Dorzuć pomidory, ryż i dolekitanie musi się podsmażyć Dodaj połowę bulionu, wymieszaj, po ok. 10 min. dodaj przecier.
Duś chwilę – aż to wszystko zacznie wyglądać jak coś, co już można by zjeść, ale jeszcze nie wolno.

Dodaj resztę bulionu, zmniejsz ogień i zostaw na około 20 minut.
Nie mieszaj co chwilę – to nie jest risotto, tu ma się dziać spokojnie.

Kurczak – czyli moment, w którym robi się poważnie

Kurczak wpada do marynaty: miód, koncentrat, czosnek, sól, pieprz.
Prosto, konkretnie, bez filozofii. Min.30 min pozwól mu się wykąpać w marynacie.

Potem mąka – i to jest ten moment, w którym zaczyna się magia.

Na bardzo gorący olej.
I teraz: zostaw go. Naprawdę. Nie ruszaj.

Niech się przypiecze, niech złapie kolor, niech miód zrobi swoje karmelizowane sztuczki.
Dopiero potem przewracasz.

Efekt: złote, lekko chrupiące kawałki, które znikają szybciej niż planowałaś podać je na talerzu.

Podanie

Na talerz trafia ryż – pomidorowy, lekko pikantny, z tym selerowym twistem, który robi „coś”.
Na to kurczak, natka pietruszki, cytryna i jedziemy. Najtrudniej jest udawać, że cwilizacja „nauczyła” nas nie wylizywać talerza. Przegrałam z cywilizacją,

Słowo od kuchni

To jest dokładnie ten typ jedzenia, przy którym:
– miało być „na dwa dni”
– kończy się na „a dobra, weź jeszcze trochę”
– i nagle garnek jest pusty, a nikt nie wie kiedy

I najważniejsze – zasady są proste:
Partner w zbrodni gotuje. Ja oceniam. I jem.

Sprawiedliwy podział obowiązków